به عنوان یک مسیحی، من چگونه میu206fتوانم در زندگیم بر گناه چیره شوم؟

جواب: کلام خدا منابعی را معرفی میu206fکند که ما به وسیلۀ آنها میu206fتوانیم درمقابله با گناهانمان، پیروز شویم.

1) روح القدس: یکی از نعماتی که خداوند به ما (کلیسایش) بخشیده تا بوسیلۀ آن بتوانیم زندگی مسیحی پیروزمندی داشته باشیم، روح القدس است. در غلاطیان 16:5-25 خداوند اعمال جسم را با ثمرات روح القدس مقایسه میu206fکند. در این قسمت از کلام، ما خوانده شدهu206fایم که در روح قدم برداریم. همۀ ایمانداران روح القدس را دارند، اما این قسمت از کلام خدا به ما میu206fگوید که باید در روح القدس قدم برداریم و خود را به کنترل او بسپاریم. به این مفهوم که پایهای ما باید در جایی گذارده شوند که روح راهنمایی میu206fکند نه اینکه خواستهu206fهای جسم را متابعت کند.

تغییری که روح القدس میu206fتواند در زندگی ایماندار ایجاد کند، در زندگی پطرس به خوبی به تصویرکشیده شده است. او کسی بود که قبل از اینکه از روح القدس پُر شود، سه بار عیسی مسیح را انکار نمود؛ آن هم درست بعد از ادعایش مبنی بر متابعت مسیح حتی تا به موت. اما بعد از پُر شدن از روح القدس درروز پنطیکاست، خطاب به یهودیان ، او آشکارا و با اقتدار راجع به مسیح سخن گفت.

قدم برداشتن در روح به این معنی است که شخص ایماندار بر آنچه کلام هدایت میu206fکند سرپوش نگذارد (اول تسالونیکیان 5: 19 آن را "محزون کردن روح" میu206fنامد). در عوض او در پی این است که از روح پُر شود (افسسیان 5: 18–21). یک فرد ایماندار چگونه میu206fتواند از روح پُر شود؟ اول اینکه، این خداوند است که انتخاب میu206fکند، همانطور که در عهد عتیق بود. خداوند در عهد عتیق اشخاصی را در موقعیتهای خاص برگزید تا اعمالی را که او خواسته بود به انجام رسانند (پیدایش 41: 38؛ خروج 31: 3؛ اعداد 24: 2؛ اول سموئیل 10: 10 و ...). من معتقدم که در افسسیان 5: 18–21 و کولسیان 3: 16 شواهدی وجود دارد که نشان میu206fدهند خداوند اشخاصی را برای پُر شدن از روح انتخاب میu206fکند که خود را از کلام خدا پُر نمودهu206fاند. این مسئله از آن جهت مصداق دارد که با توجه به آیات فوق، نتایج هر دو نوع پُر شدن یکسان است. بنابراین، این مسئله ما را به منبع دیگری سوق میu206fدهد.

2) کلام خدا: کتاب مقدس در دوم تیموتائوس 3: 16–17 میu206fگوید که خدا کلام خود را به ما داده است تا ما را به هر عمل نیکو تجهیز کند. این کلام به ما تعلیم میu206fدهد که چطور زندگی کنیم، به چه چیزی اعتقاد داشته باشیم، و حتی راه غلطی را که در پیش گرفتهu206fایم آشکار میu206fسازد. کلام خدا ما را کمک میu206fکند که دوباره به راه درست برگردیم و در آن استوار بمانیم. همانطور که عبرانیان 4: 12 میu206fگوید، کلام خدا زنده و مقتدر است و قادر است عمیق ترین مشکلات لاینحل انسانی را برطرف نماید. نویسنده مزامیر در مزمور 119: 9، 11، 105 ودر آیات دیگر، راجع به قدرت کتاب مقدس در تبدیل زندگی مردم میu206fنویسد . به یوشع تعلیم داده شده بود که رمز پیروزی او بر دشمنانش (تمثیلی برای جنگ روحانی ما ) در این بود که این کلام از دهانش دور نشود بلکه روز و شب در آن تفکر u206fکند تا بهتر مَد نظرش باشد. این رمز پیروزی او در رسیدن به سرزمین وعده بود. یوشع از این فرمان الهی اطاعت نمود؛ حتی زمانی که دستورات خدا برای او غیر قابل درک بود.

معمولاً کتاب مقدس منبع مهمی تلقی نمیu206fشود . اغلب آن را با خود به کلیسا میu206fبریم و شاید روزانه بخشهایی از آن را به عنوان عبادت روزانه قرائت میu206fکنیم. اما اغلب آن را حفظ نمیu206fکنیم، در آن تعمق نمیu206fکنیم، به آن بعنوان عاملی کاربُردی در زندگی نگاه نمیu206fکنیم، گناهانی را که آشکار میu206fکند اعتراف نمیu206fکنیم، و وقتی نشان میu206fدهد که چه عطایائی به ما بخشیده شدهu206fاند، خدا را شکر نمیu206fکنیم. اغلب وقتی نوبت خواندن کلام خدا میرسد به انواع و اقسام امراض عصبی و روانی دچار میu206fشویم. آنقدر کم از کلام تغذیه میu206fکنیم که به لحاظ روحانی، فقط ما را زنده نگاه میu206fدارد تا بتوانیم در جلاسات کلیسایی شرکت کنیم ( یعنی متاًسفانه، به اندازهu206fای در کلام تغذیه نمیu206fکنیم تا به مسیحیان سالم و قوی تبدیل شویم). بندرت از آن تغذیه می کنیم؛ هر گز آنقدردر آن تعمق نمیu206fکنیم که از لحاظ روحانی، ما را اغناع کند.

اگر مطالعۀ روزانۀ کلام خدا بر مبنای برنامهu206fای هدفu206fمند هنوز عادتتان نشده است و یا اینکه عادت نکردهu206fاید قسمتهایی را که روح خدا بوسیلۀ آنها شما را تحت تأثیر قرار میدهد حفظ کنید، مهم است که به این نوع مطالعه کردن عادت کنید. حتی پیشنهاد میu206fکنم که مطالبی را که یاد میگیرید در دفتری بنویسید ( اگر تایپ شما سریع است، از کامپیوتر استفاده کنید). عادت کنید تا زمانی که آنچه را از کلام گرفتهu206fاید در دفتر خود ننوشتهu206fاید، آنرا رها نکنید. وقتی خدا از طریق کلام نکات تاریک زندگیم را آشکار میu206fکند، من برای تغییر آنها دعا میu206fکنم و اغلب این دعاها را نیز یادداشت میu206fکنم. کلام خدا چون ابزاری است دردست روح القدس که آنرا در زندگی ما و دیگران بکار میu206fبرد (افسسیان 6: 17)، و یک قسمت اساسی و ضروری از سلاح روحانی است که خدا در نبَرد روحانی به ما داده است (افسسیان 6: 12– 18).

3) دعا: این یکی دیگر از منابع مهمی است که خدا برای ما فراهم آورده است. دعا نیز یکی از منابعی است که مسیحیان زیاد راجع به آن صحبت میu206fکنند وخیلی کم آنرا بکار میu206fبرند. ما صحبت از جلسات دعا ، وقت دعا، ... میu206fکنیم، اما هیچ وقت مثل کلیسای اولیه آنرا بکار نبردهu206fایم (اعمال 3: 1؛ 4: 31؛ 6: 4؛ 13: 1–3 و ...). پولس مُکرراً خاطر نشان میu206fسازد که چقدر برای مَردُمی که آنها را خدمت میu206fنمود دعا کرده است. اما ما حتی برای خودمان نیز، این منبعی را که در اختیار داریم، مورد استفاده قرار نمیu206fدهیم. اما خدا راجع به دعا وعدهu206fهای عجیبی داده است (متی 7: 7–11؛ لوقا 18: 1–8؛ یوحنا 6: 23–27؛ اول یوحنا 5: 14– 15). و باز پولس در متنی که در رابطه با آمادگی برای جنگ روحانی نوشته است دعا را نیز خاطر نشان میu206fسازد (افسسیان 6: 18).

چقدر مهم است؟ وقتی باز به پطرس نگاه میu206fکنیم (پیش از آنکه مسیح را انکار کند)، سخنان مسیح را به یاد میu206fآوریم. آنجا مسیح دعا میu206fکند اما پطرس خوابیده است. مسیح او را بیدار میu206fکند و میu206fگوید: "بيدار باشيد و دعا كنيد تا در معرض آزمايش نيفتيد! روح راغب است، ليكن جسم ناتوان." ( متی 41:26) همانند پطرس شاید شما هم میu206fخواهید آنچه را صحیح است انجام دهید ولی خود را ناتوان میu206fبینید. ما احتیاج داریم از هر نصیحت، تشویق، و تنبیه در کلام خدا اطاعت کنیم تا یاد بگیریم دائماً بجوئیم، بکوبیم، و بطلبیم ... و او نیز قوتی را که بدان نیاز داریم به ما خواهد بخشید. (متی 7:7) دعا باید چیزی عمیق تر از سخنان زبان ما باشد.

من نمیu206fگویم که دعا سحرآمیز است؛ اینطور نیست. خدا عجیب و پُر هیبت است. دعا صرفاً فرصتی است برای اقرار به محدودیت خود و نامتناهی بودن قدرت خداوند. با توجه به این دو حقیقت، در دعا ما به سوی او بازمیu206fگردیم و به او توکل میu206fکنیم تا برای انجام خواستهu206fهایش ما را تقویت بخشد.

4) کلیسا: آخرین منبع، موردی است که ما اغلب از آن اجتناب میu206fکنیم. وقتی مسیح شاگردان خود را فرستاد، او آنها را به شکل دو به دو گسیل نمود (متی 10: 1). وقتی در کتاب اعمال رسولان راجع به سفرهای بشارتی میu206fخوانیم میu206fبینیم که آنها تنها به سفر نمیu206fروند بلکه اکثراً در گروههای دو نفره و یا بیشتر به اینگونه خدمات میu206fپردازند. مسیح میu206fگوید: "زيرا جايی كه دو يا سه نفر به اسم من جمع شوند، آنجا در ميان ايشان حاضرم" (متی 18: 20). همچنین خداوند به ما فرمان داده است که: "و ملاحظۀ يكديگر را بنماييم تا به محبت و اعمال نيكو ترغيب نماييم. و از با هم آمدن در جماعت غافل نشويم چنانكه بعضی را عادت است، بلكه يكديگر را نصيحت كنيم" (عبرانیان 10: 24–25). و به ما میu206fگوید که: "نزدِ يكديگر به گناهان خود اعتراف كنيد" (یعقوب 5: 16). در ادبیات حکیمانۀ عهد عتیق آمده است: "آهن، آهن را تيز میu206fكند، همچنين مَرد روی دوست خود را تيز میu206fسازد" (امثال 27: 17). "ريسمان سه لا بزودی گسيخته نمیu206fشود" (جامعه 4: 11-12). در تعدّد ، قوت بسیار وجود دارد.

freedom...